Mijn relatie met voeding begon niet bij eten
Die begon veel eerder — in mijn eerste relatie: thuis, hoe er werd omgegaan met eten, emoties en prestatiedruk.
Al op jonge leeftijd leerde ik dat uiterlijk, controle en perfectionisme belangrijk waren.
Onbewust nam ik mee dat ik mezelf moest beheersen en dat er weinig ruimte was om te voelen wat ik echt nodig had.
In het buitenland leerde ik op een harde manier hoe stress en eenzaamheid mijn relatie met eten bepaalden
Tijdens mijn studie in Frankrijk en later in de Verenigde Staten werd die strijd alleen maar groter.
Alleen wonen, studeren ver van huis, veel stress… en ik raakte verstrikt in afvallen, aankomen, diëten, pillen en sporten.
Ik was altijd bezig met eten, mijn lichaam en hoe ik eruitzag.
Uiteindelijk ontwikkelde ik boulimia nervosa en leefde ik jarenlang in een vicieuze cirkel van controle, schuld, schaamte en angst.
Mijn lichaam gaf steeds duidelijker signalen: vermoeidheid, lichamelijke klachten en angst om ziek te worden.
Die jaren lieten me zien hoe diep mijn relatie met eten verbonden was met mijn emoties en mijn lichaam.
Moederschap veranderde alles
Na een zware bevalling met complicaties was lopen onmogelijk en kwam ik in een rolstoel terecht en worstelde met postnatale depressie.
Het was een periode van extreme kwetsbaarheid, maar ook het begin van een diepgaand leerproces over mezelf, mijn lichaam en mijn relatie met voeding.
Langzaam begreep ik wat eten jarenlang voor mij had betekend.
Het gaf veiligheid, controle en troost. Maar achter eten zaten emoties, oude overtuigingen, angst, verdriet en een diep gevoel van nooit goed genoeg zijn.
Stap voor stap doorbrak ik die patronen.
Vandaag weet ik wat mijn lichaam nodig heeft.
Ik kies vanzelf voor voedzame maaltijden, mijn gewicht blijft stabiel, mijn lichaam voelt sterk en ik heb rust in mijn hoofd.
Nu in de overgang weet ik wat mijn lichaam nodig heeft, eet ik zonder strijd, en voel ik me energiek en in balans
Mijn lichaam verandert, mijn energie verandert — maar juist nu voel ik hoe krachtig voeding en leefstijl kunnen zijn.
Voeding is voor mij echt mijn medicijn geworden.
Ik kan genieten van deze fase, voel me rustig in mijn hoofd, en vind mezelf eindelijk leuk.
En dat is precies wat ik iedere vrouw gun die in mijn praktijk komt:
Het patroon rondom eten doorbreken, zodat ze rust in haar hoofd voelt, precies weet wat haar lichaam nodig heeft, zichzelf en haar lichaam leuk vindt, en heerlijk in het leven staat!